Ik ben Carolien Vennema
Vrouw van Sietse, moeder van Wesley en Kimberley.
Ik ben jarenlang op zoek geweest naar vrijheid. Ik vond een deel ervan en ontdekte toen dat er nog een laag onder lag die ik nog niet had aangeraakt.
Dit is mijn verhaal.
Ik bewandelde het pad zoals het hoort. Ik maakte mijn opleiding af, ging aan het werk in een keurige loondienstbaan en trouwde met mijn man. Ik had altijd de wens om vanuit huis te werken, maar stopte die wens ver weg dat kon toch nooit succesvol worden.
Mijn omgeving was trots op mijn leidinggevende baan: “Zekerheid en vast loon, dat is wat jij nodig hebt.” Ik leefde het perfecte plaatje. Huisje, boompje, en toen werd ik zwanger.
Hoe perfect het er ook uitzag ik voelde dat er meer in mij zat. Met een klein kindje en een leidinggevende baan was daar toch geen ruimte voor, dacht ik. Ik keerde netjes terug naar mijn baan, maar vanbinnen voelde ik het borrelen.
Mijn man merkte dat ik niet gelukkig was en stuurde me door naar een psycholoog: de mommy burn-out. Ik had het perfecte plaatje, maar ik voelde het niet.
Mijn zoontje was nog maar 10 maanden toen ik zwanger raakte van mijn dochter. Tijdens deze zwangerschap kwam ik vroeg thuis te zitten met bekkenklachten. Daar lag ik, met een dikke buik en een dreumes die rondliep.
Ik wist één ding: ik wilde me nooit meer zo voelen als tijdens dat eerste jaar van mijn zoon.
Ik ging luisteren naar mijn gevoel. Het verlangen naar een eigen bedrijf kwam weer omhoog, en tijdens mijn verlof schreef ik verschillende businessideeën op. Dit kon ik niet meer laten liggen.
Zes weken na mijn bevalling van mijn dochter zat ik bij de KvK mijn eerste bedrijf in te schrijven.
“Was dit wel een goed idee?” “Hoe wil jij dit gaan doen?” Vragen die niet bij mij speelden, maar wel bij mijn omgeving. Mensen om me heen waren bezorgd of ik niet weer zou terugvallen in een burn-out.
Dat gevoel dat mijn omgeving het niet zag zitten, gaf mij een enorme bewijsdrang. Iedereen die tegen mij zei “dit kan jij niet”, gaf mij een duw van: laat maar zien wat ik kan. Ik bouwde mijn eerste bedrijf op vanuit die bewijsdrang.
Een drijfveer die je tijdelijk vol kunt houden. Maar niet voor altijd.
Ik ben sinds 2018 ondernemer. Ik ben jaren businesscoach geweest en hielp andere ondernemers hun bedrijf goed in te richten. Maar ik merkte dat ik nog steeds vastzat aan uren, en daardoor aan een inkomensplafond.
In 2022 gingen mijn man en ik samen ondernemen en bouwden we zelfsturende teams. We hadden een mooi bedrijf alleen zaten daar ook hoge kosten aan vast. Ik verdiepte me in hoe geld voor ons kon werken, in plaats van andersom. Door bewust meerdere verdienmodellen in te zetten, groeide onze omzet zonder dat de kosten daarin meegroeiden.
Ik kreeg regelmatig de vraag: “Werk jij nog wel?” Ik wist niet altijd hoe ik moest antwoorden want ik werkte wanneer ik wilde. Mijn geld werkte voor mij. Iets wat ik me eerder niet had kunnen voorstellen, had ik voor elkaar gekregen.
Ik had vrijheid gevonden. Financieel. In tijd. In keuzes.
Hoe vrij ik ook leek vanbinnen voelde ik me regelmatig leeg. Ik miste inspiratie. Ik was op van het constante ‘aan’ staan, het zichtbaar moeten zijn, het maar door blijven gaan.
Ik had de buitenkant van vrijheid gevonden maar er lag nog een laag onder die ik nog niet had aangeraakt.
Ik ging aan de slag met mijn innerlijke wereld met rust, met het loslaten van overtuigingen en blokkades die me al die jaren hadden voortgedreven. Via ademwerk vond ik wat ik daarvoor nooit had kunnen bereiken met strategie of harder werken alleen: ik leerde mijn zenuwstelsel dat rust veilig is. Ik leerde voelen, op een diepere laag dan ik daarvoor ooit had gedaan.
Inmiddels ben ik gecertificeerd ademcoach. De combinatie jarenlange ervaring als businesscoach én de diepgang van ademwerk is precies waar ik nu vanuit werk.
Vrijheid is voor mij niet langer alleen financieel, of alleen tijd. Het zit op meerdere lagen.
Het is emotioneel vrij zijn van bewijsdrang. Het is keuzes maken vanuit vertrouwen in plaats van angst. Het is echt aanwezig zijn in mijn werk, bij mijn kinderen, in mijn eigen leven in plaats van constant ‘aan’ staan.
Elke dag breng ik mijn kinderen zelf naar school maar belangrijker dan dát: ik ben er ook echt bij, in plaats van met mijn hoofd ergens anders.
Dit gun ik jou ook. Niet alleen de buitenkant van vrijheid het geld, de tijd, de keuzes die je kunt maken. Vooral de laag daaronder.
De laag waar rust woont in plaats van constante onrust. Waar vertrouwen woont in plaats van bewijsdrang. Waar jij weer aanwezig bent, in plaats van de versie van jezelf die altijd ‘aan’ moet staan om gezien te worden.
Want vrijheid die alleen aan de buitenkant zit, houdt je niet vol. Dat heb ik zelf ervaren. Pas toen ik ook de binnenkant aanraakte mijn zenuwstelsel, mijn overtuigingen, mijn manier van ademen voelde vrijheid pas echt compleet.
Dat gun ik jou. Niet morgen, niet als alles eerst perfect is. Maar nu, op de plek waar je vandaag staat.